Het gezegde ‘’ieder nadeel heeft z’n voordeel’’ speelt in mijn dagelijks leven een belangrijke rol. In 2021 is bij mij een brughoektumor in mijn hoofd ontdekt. De operatie die daarop volgde is geslaagd in die zin dat de tumor operatief is verwijderd. Als gevolg van de operatie heb ik dagelijks te maken met een aantal consequenties zoals o.a. vermoeidheid en chronische tinnitus. Tot zover de nadelige gevolgen van het verwijderen van de brughoektumor.
Het voordeel zit voor mij in het feit dat ik meer richting heb gevonden in mijn schilderwerken en dat de intensiteit van het schilderen sterk is toegenomen. In het schilderen heb ik een manier gevonden om beter om te gaan met alle lichamelijke gevolgen van de operatie maar ook om de impact op mijn persoonlijke leven zoals het verlies van mijn werk als docent Frans een plek te geven.
In mijn schilderijen uit dit alles zich in het onderzoeken van thema’s als verlies, kwetsbaarheid en veerkracht. Ik ervaar dagelijks hoe lichaam en geest onder druk kunnen staan. Het voortdurende geluid en de beperkingen die daarmee samenhangen maken rust niet vanzelfsprekend. Schilderen is voor mij een manier geworden om met deze realiteit om te gaan: een proces dat vaak vermoeiend is, maar tegelijk ruimte biedt voor concentratie, verstilling en herstel.
Wandelen in de natuur heb ik altijd al graag gedaan. Door mijn worsteling met de ontstane beperkingen voelde en zag ik steeds meer de parallellen met de kracht en het cyclische karakter van de natuur: hoe verval telkens weer plaatsmaakt voor groei. In die beweging herken ik mijn eigen ervaring van steeds opnieuw moeten beginnen.
Ik werk intuïtief en zonder vooraf vastgesteld plan, vooraf een denkbeeldige voorstelling van het te maken schilderij maken lukt mij door alle onvoorspelbare interventies van mijn beperkingen sowieso niet. Met acrylverf, allerlei mediums, oliepastels en potlood bouw ik mijn schilderijen op in lagen. Daarbij gebruik ik eenvoudige middelen zoals mijn vingers, oude kwasten en diverse siliconen wedges. Kleur, textuur, beweging en spontaniteit vormen de kern van mijn werkwijze. Het schilderproces is voor mij een voortdurende oefening in balans: tussen controle en loslaten, tussen expressie en verstilling.
Mijn werk is abstract, expressief en kleurrijk. Ik streef naar composities die levendig zijn, maar ook ruimte laten voor adem. Uiteindelijk hoop ik dat mijn schilderijen iets in de kijker aanraken: een emotie, een moment van herkenning of een gevoel van rust in een wereld vol geluid.